ΣΕ ΜΙΑΝ ΆΛΛΗ ΖΩΉ

 

 Αναζήτησε μέσα στο πλήθος τη μορφή εκείνης που αγάπησε, νομίζοντας πως θα τη δει κάπου να περνάει, να κάθεται, να μιλά, να γελά, να χαμογελά. Σκόρπιες φιγούρες στη σκόνη του χρόνου, στο διάβα των πόθων, στον ίσκιο των ελπίδων, εκεί που καθόταν  να ξαποστάσει από την κούραση των ανεκπλήρωτων ονείρων. Αβάσταχτο μα επικοδομητικό το συναίσθημα καθώς γλιστρούσε μέσα από τα χέρια του η άμμος και τα βότσαλα της αγαπημένης θάλασσας. Καθισμένος στην ακτή, μόνος μέσα στην απεραντοσύνη του ωκεανού δεν θέλησε τίποτε άλλο πέρα από τον πόνο του μη εφικτού. Ήθελε  να τον πλημμυρίσει αυτό το συναίσθημα μέχρι να τον πνίξει και να πεθάνει μόνο και μόνο για να την ξαναδεί να περνά και να του χαμογελά σε μια άλλη ζωή σε έναν άλλο χωροχρόνο, σε έναν άλλον κόσμο.